• KUP BILET

Akcja filmu rozgrywa się w bliżej nieokreślonej przyszłości. Tuż po wojnie atomowej, która uniemożliwiła życie na Ziemi, kilkuset ocalałych z kataklizmu ludzi chroni się w betonowej budowli. Czekają na przybycie cudownej arki, która ich uratuje. Tak przynajmniej twierdzą przywódcy społeczności. Tymczasem kopuła budowli zaczyna pękać.

Piotr Szulkin konsekwentnie kreował swoją autorską wizję kina science fiction, które posługując się konwencją fantastyki, formułowało przenikliwe diagnozy polityczne, społeczne i filozoficzne. O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji to jedno z najważniejszych osiągnięć polskiego kina gatunkowego XX wieku. Powstały w czasie głębokiego kryzysu politycznego i społecznego film Szulkina jest przesiąknięty pesymizmem swoich czasów i ukazuje katastroficzną wizję końca, którą można odczytywać zarówno jako alegorię świata doby schyłkowej zimnej wojny, jak i metaforę kondycji człowieka w opresyjnym systemie.

Set in an unspecified future after a nuclear war has rendered the Earth uninhabitable, several hundred survivors take refuge inside a massive concrete dome. They await the arrival of a miraculous ark that, according to their leaders, will save them. Meanwhile, the dome begins to crack.

Piotr Szulkin developed a distinctive vision of science fiction cinema, using the conventions of the genre to articulate sharp political, social, and philosophical commentary. O-bi, O-ba: The End of Civilization remains one of the most significant achievements of 20th-century Polish genre filmmaking. Created during a time of deep political and social crisis, the film is steeped in the pessimism of its era, offering a catastrophic vision that can be read both as an allegory of the late Cold War and as a metaphor for life within an oppressive system.

Opis festiwalowy

Alicja Nowacka