Jeden z najchętniej oglądanych filmów Jerzego Kawalerowicza. Przyciągający widza zarówno samą historią pasażerów nocnego pociągu, jadącego z Łodzi na Hel, jak i niepowtarzalnym klimatem, współtworzonym przez jazzową oprawę Andrzeja Trzaskowskiego. „Mikrokosmos” pędzącego wagonu pełen jest osobliwych postaci: kokietka, były więzień obozu koncentracyjnego, ksiądz w towarzystwie starszych parafianek, wakacyjny podrywacz…

W jednym z przedziałów spotykają się meteorolog Marta (Lucyna Winnicka) i tajemniczy mężczyzna Jerzy (Leon Niemczyk). Rodzi się między nimi subtelna więź, choć oboje skrywają swoje problemy i sekrety. Nagle wśród podróżnych rozchodzi się informacja, że w pociągu może znajdować się poszukiwany morderca. W chwili premiery podkreślano maestrię techniczną twórców, film okazał się bowiem niezwykle trudny pod względem realizacyjnym – na potrzeby produkcji zbudowano dwa wagony sypialne, ustawione na sprężynach, co umożliwiało symulowanie drgań jadącego pociągu. Po latach uwagę przykuwa przede wszystkim treść: ponadczasowa opowieść o samotności, anonimowości wśród tłumu oraz ludzkiej skłonności do pochopnego osądzania innych.

One of Jerzy Kawalerowicz’s most popular films, Night Train draws the viewer in not only through the story of the passengers aboard an overnight train travelling from Łódź to Hel, but also through its singular atmosphere, shaped in part by Andrzej Trzaskowski’s jazz score. The “microcosm” of the speeding carriage is populated by an array of unusual characters: a flirt, a former concentration camp prisoner, a priest travelling with elderly parishioners, a holiday seducer.

In one compartment, Marta, a meteorologist (Lucyna Winnicka), meets a mysterious man named Jerzy (Leon Niemczyk). A subtle bond begins to form between them, although both are burdened by secrets and private troubles. Suddenly, news spreads among the passengers that a wanted murderer may be on board. At the time of its release, critics emphasised the filmmakers’ technical mastery, as the production posed exceptional challenges: two sleeping carriages were specially built and mounted on springs to simulate the movement of a train. Today, what resonates most strongly is the film’s substance – a timeless story about loneliness, anonymity in a crowd, and the human tendency to judge others too quickly.

Opis festiwalowy