• KUP BILET

Choć w większości filmów Andrieja Tarkowskiego pojawiają się autobiograficzne wątki, to Zwierciadło jest bez wątpienia najbardziej osobistym dziełem w dorobku reżysera. Obraz, opowiedziany przez ciąg wspomnień, wizji, marzeń i snów, został zainspirowany przeżyciami własnymi i rodzinnymi. Narracja koncentruje się na reminiscencjach umierającego poety Aleksieja i prowadzona jest nielinearnie. Zmienia się także warstwa wizualna, zdjęcia występują w kolorze, czerni i bieli oraz sepii. Tarkowski zawarł w tym dziele esencję swoich wieloletnich poszukiwań, a także sedno radzieckiej duszy – przeszywającą, trudną do wypełnienia pustkę. Oniryczna nicość wypełnia spojrzenia, krajobrazy i wszystkie wnętrza – stanowi powidok wojny, ale też metaforę narodowej tożsamości. To rozpisany na wiele postaci strumień świadomości, podróż przez meandry pamięci. Z uwagi na swoją zawiłą strukturę i poetycką treść, nigdy nie doczekał się oficjalnej premiery – a dziś zaliczany jest do największych arcydzieł światowego kina.

Although autobiographical threads run through most of Andrei Tarkovsky’s films, Mirror is undoubtedly the most personal work in his oeuvre. Told through a succession of memories, visions, reveries and dreams, the film draws on both personal and family experience. Its non-linear narrative centres on the recollections of the dying poet Alexei, while its visual texture constantly shifts between colour, black and white, and sepia. In Mirror, Tarkovsky distilled the essence of his long artistic quest, while also capturing something at the heart of the Soviet soul: a piercing emptiness that resists fulfillment. This dreamlike void permeates faces, landscapes and interiors alike – an afterimage of war, but also a metaphor for national identity. The film unfolds as a stream of consciousness distributed across multiple figures, a journey through the labyrinth of memory. Because of its intricate structure and poetic form, it never received an official release, yet today it is widely regarded as one of the supreme masterpieces of world cinema.

Opis festiwalowy

Michał Konarski