Warszawa, sierpień 1939 roku. Zespół Teatru Polskiego przygotowuje antynazistowską sztukę Gestapo, w której główne role grają jego gwiazdy, małżeński duet Marii i Józefa Turów, ale decyzją władz premiera zostaje odwołana. Los jednak sprawia, że już w okupowanej Warszawie trupa aktorska wykorzysta tamte doświadczenia (i kostiumy), by odegrać inny spektakl i powstrzymać groźnego szpiega zagrażającego członkom podziemia. 

Czarna komedia łącząca elementy satyry politycznej i środowiskowej (świat ludzi teatru), melodramatu i kina szpiegowskiego. Zrealizowany (nie bez problemów) w Hollywood przez europejskiego Żyda, emigranta, któremu władze III Rzeszy odebrały niemieckie obywatelstwo, jeden z najbardziej niezwykłych filmów (anty)wojennych,  odważny – mimo umowności wprowadzonej przez motyw teatralnej inscenizacji – w swej stylistyce i budzący kontrowersje długo po wojnie, zwłaszcza w Europie.  

Polska premiera odbyła się dopiero w 1963 roku, a kopie dystrybucyjne wzbogacono o komentarz Kazimierza Rudzkiego wyjaśniającego intencje twórców i podkreślającego rolę humoru jako broni przeciw grozie wojny i terroru. Zachowana w archiwum FINA taśma jest więc podwójnie cenna jako zapis wyjątkowego filmu i część historii polskiej kultury filmowej, prawdziwy kinofilski rarytas.