Portugalia stała się miejscem schronienia dla ukraińskiej reżyserki, która postanawia nauczyć się portugalskiego i odnaleźć się w nowej dla siebie roli uchodźczyni. Jak mogłaby wyrazić silne emocje, które odczuwa, takie jak np. gniew, w prostych słowach, które potrafi wypowiedzieć w obcym języku? Ten filmowy esej składa się z lekcji języka oraz osobistych filmów i archiwalnych obrazów z Kijowa, ujawniając rozdarcie każdego, kto szuka bezpiecznego miejsca za granicą, tęskniąc jednocześnie za domem.

Opis festiwalowy

There is Portugal, there is the Portuguese language and there is a Ukrainian filmmaker who learns the language and approaches the role of the potential migrant. There is also a play of words: zangar and o zangao. How is it possible to express such an empowering emotion as anger in the fragile attempts of a beginner? The video essay is woven from the filmmaker’s narration, language classes, personal videos and archival images from Kyiv – revealing the split reality of anyone who is finding a safe place abroad while longing for home, which is under the constant danger of war.