Religia i seks to dwa z najważniejszych tematów obecnych w twórczości Luisa Bunuela, od Psa andaluzyjskiego po ostatni film Mroczny obiekt pożądania. On to jego pierwszy utwór, w którym relacja katolicyzmu i erotyzmu jest głównym tematem fabuły i źródłem konfliktu wewnętrznego głównego bohatera. Wspaniała sekwencja otwierająca, w której mężczyzna usiłuje zrzucić kobietę z wieży Katedry Meksykańskiej, rozpoczyna się sugestywnym obrazem dzwonu o zabarwieniu erotycznym. Tymczasem wewnątrz świątyni ksiądz myje i całuje stopy wiernych, co Bunuel filmuje w fetyszystycznych zbliżeniach. To zaledwie pierwsze minuty opowieści o obsesjach „idealnego kawalera katolickiego”, takich jak zazdrość, śmierć, impotencja, grzech i wina. To także pierwszy film pełnometrażowy, który reżyser oparł na retrospekcjach i elipsach, zapraszając widzów do zaangażowania się w rozwiązywanie łamigłówki, którą każdy może inaczej ułożyć i zinterpretować.

Religion and sexuality are among the central themes of Bunuel’s cinema, from Un Chien Andalou to his final film That Obscure Object of Desire. Él is the first of his works in which the relationship between Catholicism and eroticism becomes the central theme and the source of the protagonist’s inner conflict. The striking opening sequence – showing a man attempting to throw a woman from the tower of Mexico City Cathedral – begins with a suggestive, almost erotic image of a bell. Inside the church, a priest washes and kisses the feet of the faithful, filmed by Bunuel in fetishistic close-ups. These first moments introduce a story about the obsessions of an “ideal Catholic bachelor”: jealousy, death, impotence, sin and guilt. The film was also the first feature in which Bunuel constructed the narrative through flashbacks and ellipses, inviting viewers to assemble the puzzle of the story in their own way. 

Opis festiwalowy

Piotr Kobus