• KUP BILET

Ostatni film w karierze Yilmaza Güneya uznawany jest za jego magnum opus – stanowi bowiem podsumowanie artystycznych poszukiwań kurdyjskiego reżysera i powstał w wyniku wieloletniej walki z tureckim rządem. Tak się też złożyło, że pierwszą Złotą Palmę dla Ankary zdobył przedstawiciel represjonowanej mniejszości, który przez całą karierę krytykował przemoc polityczną ze strony państwa, uwidaczniał nierówności, podkreślał wagę sprawiedliwości społecznej.

"Droga" powstała w więzieniu i bezpośrednio się do niego odnosi, traktuje bowiem o pięciu Kurdach, którzy właśnie opuścili areszt. Na każdego z nich czeka własny, równie skomplikowany los. Film realizowano na odległość – Güney przekazał dokładny plan i uwagi współpracownikowi, Şerifowi Görenowi, a ten wcielił je w życie. To miszmasz: gatunków, emocji, bohaterów i postaw wobec systemu, zrodzony z życiowych doświadczeń. Kino interwencyjne, ale nie doraźnie publicystyczne.

The final film of Yilmaz Güney’s career is widely regarded as his magnum opus – a summation of the Kurdish director’s artistic quest, shaped by years of struggle against the Turkish state. It is fitting, then, that the first Palme d’Or awarded to Turkey went to a representative of a persecuted minority: a filmmaker who, throughout his career, exposed political violence, illuminated social inequality and underscored the importance of justice.

"Yol" was conceived in prison and speaks to that experience directly, following five Kurdish men newly released from custody, each of them facing a fate as difficult and complex as the next. The film was made at a distance: Güney sent detailed instructions and a precise plan to his collaborator Şerif Gören, who carried them out. The result is a striking blend of genres, emotions, characters and attitudes towards the system, born of lived experience. It is politically urgent cinema, but never merely journalistic.

Opis festiwalowy

Michał Konarski