Akcja „Reguł gry” rozgrywa się podczas weekendowego polowania w wiejskiej posiadłości francuskiej arystokracji. Splatają się tu losy gospodarzy i służby, tworząc misterną sieć pragnień, zdrad i nieporozumień. W tej z pozoru lekkiej komedii obyczajowej Jean Renoir buduje opowieść o świecie, w którym każdy ma swoje racje, a pozorna beztroska skrywa głęboki kryzys wartości. Innowacyjne, długie i precyzyjnie komponowane ujęcia oraz nowatorskie wykorzystanie głębi ostrości pozwalają uchwycić wieloplanowość relacji oraz złożoność ludzkiego pejzażu. To także przenikliwy portret społeczeństwa stojącego na krawędzi katastrofy – alegoria zmierzchu europejskiej arystokracji tuż przed wybuchem II wojny światowej.

Po premierze film spotkał się z chłodnym, a nawet wrogim przyjęciem i wkrótce został zakazany przez francuskie władze. Później zaczął powracać do obiegu, by w latach 50. i 60. zostać wyniesiony niemal na sam szczyt kanonu. W pierwszym rankingu magazynu „Sight & Sound” z 1952 roku „Reguły gry” zajęły 10. miejsce. W kolejnych dekadach konsekwentnie umacniały swoją pozycję, przez długi czas pozostając w czołowej trójce. Dopiero w zestawienie z roku 2022 film Renoira wypadł z pierwszej dziesiątki. Ta droga – od odrzucenia, przez kanonizację, po stopniowe ustępowanie ze szczytu – świetnie ilustruje zmienność i podatność kanonu na historyczne i krytyczne rewizje oraz przypomina, że nawet najbardziej ugruntowane arcydzieła podlegają fluktuacjom gustów i perspektyw.