Pierwszy film Joan Crawford zrealizowany po jej przejściu z MGM do Warner Bros. od razu przyniósł jej upragnionego Oscara. W centrum opowieści stoi samodzielna, pracująca ponad siły kobieta, zdeterminowana, by zapewnić córce materialne bezpieczeństwo i społeczny awans. Tytułowa Mildred Pierce jest figurą ambiwalentną: matką-niedźwiedzicą, której miłość nie zna granic, ale właśnie dlatego staje się ona źródłem napięć i destrukcji.  

To także przykład hybrydycznego filmu noir, który rozsadza gatunkowe ramy, łącząc kryminał z melodramatem rodzinnym i studium psychologicznym macierzyństwa jako pola nieustannych negocjacji między poświęceniem a kontrolą. Punktem wyjścia narracji jest morderstwo, a całość przybiera forę retrospekcji rekonstruującej wydarzenia prowadzące do zbrodni. Rozgrywającą się w realiach Wielkiego Kryzysu opowieść o awansie społecznym nabiera też dodatkowego wymiaru: można ją czytać jako historię przetrwania w systemie, w którym ekonomiczna niezależność kobiet staje się jednocześnie emancypacją i źródłem konfliktów.